Succesvol zakenman Sanderink glijdt af en verliest toppositie, hoe kon het zo ver komen?

Gerard Sanderink

Het is 4 januari 2021, de start van voor veel mensen een jaar vol nieuwe mogelijkheden, maar niet voor Gerard Sanderink. De succesvolle ondernemer uit Twente, die volgens Quote bij de rijkste 50 personen van ons land hoort, begint het nieuwe jaar door af te treden als bestuurder van zijn bedrijven Oranjewoud, Antea Group, Strukton en Centric, nadat hij zich zo misdroeg dat er zelfs kamervragen over zijn gedrag werden gesteld. Zijn aftreden was onvermijdelijk volgens velen, maar hoe heeft het zo ver kunnen komen? Voor het begin van deze zaak moeten we terug naar eind 2018. Allereerst maken we kennis met de hoofdrolspelers in dit verhaal, Gerard Sanderink, zelfverklaard cyberexpert Rian van Rijbroek en de ex-partner van Sanderink, Brigitte van Egten. 

Gerard Sanderink werd op 19 augustus 1948 geboren op een boerderij in Weerselo. Na eerst de Mulo en daarna verschillende vervolgstudies te hebben afgerond startte hij in 1978 samen met een collega een software/detacheringsbedrijf om daarna in 1992 alleen verder te gaan met wat toen nog de Sanderink Groep heette. Op 1 januari 2000 ging de Sanderink Groep verder als Centric Holding en groeide vervolgens uit tot een van de grootste spelers op het gebied van informatietechnologie in Nederland. Centric voorziet inmiddels naast het grootste deel van de Nederlandse gemeenten ook financiële instellingen zoals de Sociale Verzekeringsbank en de Nederlandse Bank van verschillende automatiseringsoplossingen voor onder andere administratie en betalingsverkeer. Daarnaast is Centric ook werkzaam in België, Duitsland, Zwitserland en Noorwegen. In 2005 kocht Sanderink met zijn eigen geld ingenieursbureau Oranjewoud, een grote onderneming die onder leiding van Sanderink naast vele andere bedrijven in Frankrijk, Amerika en Colombia in 2010 bouwbedrijf Strukton overnam. Met zuinigheid, hard werken en zakelijk inzicht breidde Sanderink onder zijn moederbedrijven Sanderink Investments bv en Sanderink Holding bv zijn imperium zo steeds verder uit. Wereldwijd werken er duizenden mensen voor ondernemingen van Sanderink en hebben zijn ondernemingen een miljardenomzet.

In 2002 leerde Sanderink via zijn beste vriend zijn latere partner Brigitte van Egten kennen, ook afkomstig uit Twente en opgeleid als juriste. Het klikt goed en zestien jaar lang hebben zij vervolgens een relatie. Sanderink vertrouwt zoveel op Van Egten dat hij haar bestuurder maakt bij Dutch Solar Systems, een van zijn bedrijven dat zonnepanelen installeert. Na de overname van noodlijdende zonnepanelenleverancier Wagner Solar worden beide ondernemingen onder leiding van Van Egten al snel winstgevend. En Sanderink doet nog meer, hij wil zijn enorme vermogen van ruim 600 miljoen euro niet alleen voor zichzelf houden en besluit dat het na zijn dood moet worden gebruikt om de regio Twente vooruit te helpen. De Stichting Gerard Sanderink zal met dat doel zijn erfenis beheren, Sanderink maakt van Egten secretaris hiervan.

Tot zover lijkt alles koek en ei tussen Sanderink en Van Egten. Dat verandert echter op zondag 11 november 2018. Op deze dag krijgt Van Egten een telefoontje van Sanderink waarin hij haar onder andere beschuldigt van miljoenenfraude bij zijn bedrijven en het wegsluizen van grote sommen geld naar Afrika en claimt dat zij seks met verschillende Afrikanen in Gambia heeft gehad. Voor dit alles heeft hij bewijs, zegt Sanderink. Hij deelt zijn beschuldigingen dan ook met iedereen die ze maar horen wil. Van Egten is geschokt, maar besluit dit niet te pikken en spant in april 2019 een kort geding aan tegen Sanderink waarin ze eist dat hij zijn beschuldigingen intrekt. Dit kort geding zal het begin vormen van een juridische strijd waar tot op de dag van vandaag nog geen einde aan is gekomen. 

Sanderink eist van Van Egten dat zij stopt als secretaris bij de Stichting Gerard Sanderink, maar Van Egten weigert. Hij richt daarop een nieuwe stichting op, de Stichting Technology & Cybersecurity Gerard Sanderink, waar hij Rian van Rijbroek bestuurslid en penningmeester van maakt. Eind 2018 heeft Sanderink kennis gemaakt met Rian van Rijbroek, in 1969 geboren in Veghel. Zij is een Nederlandse ondernemer, zelfverklaard cyberdeskundige en schrijver van een tweetal boeken. Sanderink heeft bewondering voor haar grote kennis op het gebied van cybersecurity en heeft vriendschap met haar gesloten. Het is echter onduidelijk hoe Van Rijbroek aan deze cybersecuritykennis komt. Na de Havo gaat zij aan het werk als baliemedewerkster bij de Rabobank. Op internet is niet veel persoonlijke informatie over Van Rijbroek te vinden, ze heeft geen profiel op LinkedIn, Facebook , of Instagram. Op het cv van Van Rijbroek (dat FTM heeft ingezien) staan sinds haar eerste baan bij de bank verschillende andere banen, allemaal part-time, omdat ze volgens eigen zeggen ondertussen ook als softwareontwikkelaar werkte voor verschillende veiligheidsdiensten en buitenlandse overheden met een modelcarrière als dekmantel. Daarvan zijn echter nergens bewijzen terug te vinden, geen enkele van haar vroegere werkgevers bevestigt parttime dienstverbanden en van haar uitzonderlijke cyberkennis is hen niets bekend. 

Van Rijbroek verricht sinds 2005 met haar eigen bv’s Mamomo (afkorting voor Make More Money – ‘verdien meer geld’) verschillende activiteiten op het gebied van cybersecurity, consultancy en vermogensbeheer. In dat kader doet zij ook boekenonderzoek bij verschillende volgens eigen zeggen grote klanten, maar komt daar opvallend vaak tot dezelfde conclusies: de administratie is een rommeltje, er kloppen zaken niet, er is sprake van onduidelijkheden, diefstal en fraude. Met haar kennis van cybersecurity lukt het Van Rijbroek dan vervolgens om aan te wijzen wie de daders zijn en aan te geven welke acties nodig zijn om orde op zaken te stellen. De schuldigen ontslaan is daar natuurlijk onderdeel van. De beschuldigingen die Van Rijbroek uit tegen medewerkers en bestuursleden van haar klanten veroorzaken enorme onrust, maar kunnen door verder onderzoek van anderen echter nooit bevestigd worden. Ook bij DSS heeft Van Rijbroek volgens Sanderink onderzoek gedaan en fraude en diefstal gevonden, onafhankelijk bewijs is echter nog niet boven tafel gekomen, al stelt Sanderink dat zijn onderzoeker zelfs grote hoeveelheden porno van Van Egten heeft aangetroffen op de servers bij DSS. 

In de media werd Van Rijbroek bekend door haar verschijning in Nieuwsuur in januari 2018. Van Rijbroek was hiervoor gevraagd om als expert op het gebied van cybersecurity haar mening te geven over DDos-aanvallen bij banken. Kenners op dit gebied stelden echter dat haar uitspraken in het tv-programma kant noch wal raakten en trokken haar kennis ernstig in twijfel. Kort daarna bleek ook het boek over cybercrime, dat ze samen met voormalig PvdA-politicus Willem Vermeend schreef, veel fouten en zelfs plagiaat te bevatten. Dit boek werd dan ook uit de handel genomen. Sanderink is echter wel overtuigd van de kennis en kunde van zijn nieuwe vriendin en geeft haar zelfs een informele positie binnen Centric. Verschillende bestuurders van de onderneming zijn het hier niet mee eens. Kritiek wordt echter door Sanderink niet geduld, zij worden verzocht te vertrekken of stappen zelf op. Sinds Sanderink Rian van Rijbroek leerde kennen is de ondernemer volgens velen veranderd. Advocaat Tjiam (advocaat van Brigitte van Egten) stelt ‘Sanderink sleept iedereen mee in zijn persoonlijke gevecht met Van Egten: zijn bedrijven, zijn werknemers én zijn klanten. Ik begrijp niet dat mensen om hem heen niet gezamenlijk opstaan om hem weer bij zinnen te krijgen.’ 

In februari 2019 doet de Fiod een inval bij Strukton en in de woning van enkele bestuurders en Sanderink zelf. Strukton wordt door de Fiod verdacht van corruptie en het betalen van steekpenningen om een groot bouwproject in Saoedi-Arabië te krijgen. Sanderink denkt dat Brigitte van Egten via de AIVD de FIOD op hem heeft afgestuurd en stelt dat de inval er de oorzaak van is dat er over 2018 nog geen goedkeurende accountsverklaring voor Strukton is afgegeven.

Tijdens de rechtszaak in april 2019 blijkt dat Van Rijbroek een grote rol heeft gespeeld in het onderzoek bij DSS en dat ook met betrekking tot de stichting die de erfenis van Sanderink zal beheren de invloed van Van Rijbroek te bespeuren valt. Sanderink is niet van plan zijn beschuldigingen in te trekken en doet er nog een schepje bovenop, Van Egten heeft volgens hem vast ook iets te maken met de steekpenningen in Saoedi-Arabië waar hij nu de schuld van krijgt. Van de rechter krijgt Sanderink tot 1 mei om met bewijzen te komen, lukt dat niet, dan moet hij zijn beschuldigingen rectificeren en ondertussen mag hij niet met de pers praten. Sanderink houdt zich hier echter niet aan, 2 dagen later herhaalt hij de beschuldigingen in een interview met Tubantia en stelt Rian van Rijbroek volledig te vertrouwen. Hierover verschijnt zelfs een persbericht op de websites van Strukton.

Op 1 mei heeft Sanderink nog geen bewijs gevonden, maar een rectificatie komt er ook niet. Een week later wordt Van Egten zelfs door Sanderink op non-actief gesteld en vervolgens ontslagen. In juni geeft Sanderink een interview aan Quote waarin hij de beschuldigingen aan Van Egten uitgebreid bespreekt. Op 11 juni volgt een nieuwe rechtszaak waarin de advocaat van Sanderink stelt dat er sprake is van ‘onrechtmatige handelingen’, ‘financiële malversaties’, ‘wanbeleid’en ‘ernstige misdragingen’ van de kant van Van Egten, echter opnieuw zonder bewijs. Weer eist de advocaat van Van Egten rectificatie, nu op straffe van dwangsommen van 20.000 euro per dag. Brigitte van Egten krijgt van de rechter echter alleen gelijk met betrekking tot de beschuldiging over haar rol bij de inval bij Strukton, die moet Sanderink rectificeren op straffe van een dwangsom van 5000 euro per dag. In een interview met Tubantia stelt Sanderink na deze rechtszaak weer dat hij het volste vertrouwen in Rian van Rijbroek heeft en dat zij een rol gaat krijgen op de nieuw op te richten afdeling Cybersecurity binnen Centric. Deze keer plaatst Sanderink wel een rectificatie, maar schrijft vervolgens een verklaring vol beschuldigingen die hij op de website van Strukton zet, waarin zelfs is opgenomen dat Strukton op het standpunt staat dat Van Egten verantwoordelijk is voor de inval van de Fiod. 

De advocaat van Van Egten eist hierop in een nieuwe zaak dat Sanderink deze verklaring van de website van Strukton en die van Quote, waar hij inmiddels ook is geplaatst, laat verwijderen. In juli dient de rechtszaak waarin Van Egten haar ontslag aanvecht en een paar dagen later worden journalisten van Tubantia, FTM, Het Financieele Dagblad en de Telegraaf bestookt met emails vol beschuldigingen en informatie over Van Egten die van het Struktonaccount van Sanderink lijken te komen. Op vragen van FTM aan Sanderink over deze emails geeft hij echter aan dat het om een vergissing ging en dat de emails moeten worden verwijderd.

Op 25 juli staan van Egten en Sanderink weer voor de rechtbank. Van Egten eist de dwangsommen op die Sanderink onder andere zijn opgelegd voor het feit dat zijn verklaring met beschuldigingen nog steeds op de website van Quote staat. Van Egten krijgt gelijk en mag de dwangsommen met inmiddels een hoogte van 200.000 euro opeisen. Sanderink betaalt echter niet, waarop de advocaat van Van Egten executoriaal beslag laat leggen. Sanderink is nog steeds overtuigd van zijn eigen gelijk, in het Financieele Dagblad stelt hij in augustus dat hij het slachtoffer is van een groot onrecht dat hem door de overheid is aangedaan en dat rechters er gewoon niet tegen kunnen om ongelijk te hebben. In september volgt een nieuwe rechtszaak waarin Van Egten vraagt om toestemming om aandelen en certificaten van de ondernemingen van Sanderink te mogen verkopen omdat Sanderink de dwangsommen niet heeft betaald.

Tot nu toe is dit voor Sanderink een verhaal vol verloren rechtszaken, directieleden die al dan niet gedwongen vertrokken zijn, miljoenenverlies voor zijn bedrijven, een inval van de Fiod en behoorlijke reputatieschade,  hoe is de situatie nu?

In oktober 2020 weigerde een rechter een nieuwe zaak tussen Sanderink en van Egten te behandelen en dwong hen te proberen via mediation tot een oplossing te komen. Tubantia schreef dat zij daarbij zei: “En wij vragen ons allemaal in opperste verbazing af hoe het kan dat twee mensen die toch ooit leken te beschikken over gezond verstand, die beiden op hoog niveau hebben gefunctioneerd, hierin verzeild zijn geraakt. Elke procedure leidt ertoe dat u met z’n tweeën verder het moeras inzinkt.” Arbeidsrechtadvocaat Han Dunhof van Damsté advocaten vindt zelfs dat zijn collega’s moeten stoppen Gerard Sanderink en Brigitte van Egten bij te staan, hij deed daartoe een oproep op LinkedIn.

Begin december 2020 kwam het voor de rechtbank tot een ‘staakt het vuren’waarin Sanderink beloofde een half jaar lang geen uitspraken meer over Van Egten te doen. Zes dagen later deed hij echter alweer mededelingen over haar vermeende fraude bij DSS naar het personeel van Centric en Strukton. Hij stelde dat zij ‘recht hebben op de waarheid’ en stuurde hen in een ‘persoonlijk bericht’ een geheim rapport van Lumen Lawyers over een onderzoek binnen DSS. In het rapport, dat ook in het bezit is van RTV Oost, staat echter een uitdrukkelijke mededeling dat openbaarmaking niet is toegestaan. Verschillende rechters hebben daarnaast uitspraak gedaan over het feit dat Sanderink niet in privé-mail mag kijken en het Hof van Arnhem heeft al uitspraak gedaan over de partijdigheid van Lumen Lawyers, wat inhield dat het hen niet is toegestaan onderzoek in deze zaak te doen. De rechtbank in Almelo heeft vervolgens geoordeeld dat Sanderink dit rapport met beschuldigingen moest terugtrekken en vernietigen, op straffe van een dwangsom van 100.000 euro per dag, met een maximum van drie miljoen euro. 

Verschillende journalisten, accountants, advocaten, bedrijven, de president van De Nederlandsche Bank en zelfs ministers, waaronder minister van Financiën Wopke Hoekstra ontvingen in de loop van de tijd honderden emails ondertekend door ‘Ir. G.P. Sanderink, chairman of the board of directors’, vanaf het Strukton emailaccount van Sanderink. Het vermoeden bestaat echter dat Sanderink deze emails helemaal niet zelf heeft geschreven, maar dat Rian van Rijbroek de schrijver was. In meerdere interviews vertelde Sanderink in het verleden namelijk dat hij niet goed overweg kon met email en niet goed kon typen, hij liet zijn berichten altijd versturen door zijn secretaresse die er dan ook haar eigen naam onder zette. 

 

Van Egten vermoedde dat Sanderink nog veel meer emails en andere berichten met beschuldigingen over haar rond stuurde en liet daarom enkele dagen voor Kerstmis 2020 op het hoofdkantoor van Strukton door een deurwaarder beslag leggen op het emailaccount en de telefoon van Sanderink als bewijs. Volgens Tubantia was Sanderink woedend, weigerde hij zijn telefoon af te geven aan een ook aanwezige politie-inspecteur en riep hij zelfs dat hij ‘een knokploeg’ op de inspecteur zou afsturen. Toen de telefoon uiteindelijk was ontgrendeld, bleken alle emails en whatsappberichten op afstand gewist te zijn. Van Rijbroek was blijkens een document met inloggevens dat werd gevonden, in het bezit van de wachtwoorden van Sanderink, het vermoeden bestaat dan ook dat zij de berichten verwijderd heeft.

Naar aanleiding van dit incident heeft een gesprek plaatsgevonden tussen commissarissen van Oranjewoud en Sanderink, waarbij is afgesproken dat de Raad van Commissarissen een actievere rol in het bestuur zal gaan spelen. Hoe die actievere rol vormgegeven zou moeten worden is echter onduidelijk, Sanderink is namelijk naast bestuurder van Oranjewoud ook grootaandeelhouder. Hij bezit bijna alle aandelen. Sanderink lijkt zijn vermogen en invloed te misbruiken om steeds meer zijn ondernemingen, klanten, medewerkers, de media en nu zelfs topbestuurders van Nederland mee te slepen in zijn vete met zijn ex-partner Van Egten. De situatie is zorgelijk, Sanderinks onderneming Centric heeft immers als leverancier van software voor administratie en betalingsverkeer verschillende contracten met de Nederlandse overheid en De Nederlandse Bank en speelt zo een belangrijke rol in diverse processen in de samenleving. Een voor de Nederlandse samenleving belangrijk bedrijf als Centric wordt hier gebruikt om persoonlijke vetes via de media uit te vechten.

Kamerleden Omtzigt, Slootweg en Amhaouch hebben op 29 december 2020 dan ook kamervragen gesteld aan minister Wiebes van Economische Zaken en minister Hoekstra van Financiën. Zij vragen zich onder andere af: “Is het gepast voor DNB en de Nederlandse overheid om zaken te blijven doen met iemand die zich niet aan gerechtelijke uitspraken houdt en gezagsdragers bedreigt en dat nota bene in gevoelige materie zoals ICT en bij gevoelige instellingen zoals DNB?” en of de Raad van Commissarissen zou moeten optreden “indien een bestuurder duidelijk wetten overtreedt.” Daarnaast willen zij antwoord op de vraag wat de ministers vinden van de “rol van de huidige partner van Sanderink, die de appjes en mails op afstand zou hebben gewist.” 

In januari 2021 verschenen berichten in verschillende media dat de inmiddels 72-jarige Sanderink vertrekt als topbestuurder van het beursgenoteerde Oranjewoud, de Antea Group en bouwbedrijf Strukton, en als bestuursvoorzitter bij Centric. Aanleiding hiervoor is de ‘onrust rond de persoon Gerard Sanderink’, stellen zowel Oranjewoud als Centric zelf op hun website. Deze onrust is volgens ditzelfde bericht niet in het belang van de bedrijven. Sanderink is dus nu geen bestuurder meer en op papier ook niet meer betrokken bij de dagelijkse leiding. Hij is echter wel eigenaar van Centric en bezit 99 procent van de aandelen van Oranjewoud. De toekomst moet dus uitwijzen of de invloed van Gerard Sanderink hiermee voorbij is.

In een hoger beroep dat op 19 januari diende stelde Sanderink dat Van Rijbroek de honderden mails naar journalisten, overheidsinstellingen, ministers en klanten van zijn ondernemingen stuurde in een emotionele toestand, volgens zijn zeggen was ze overstuur door allerlei berichten in de media over haar. Sanderink herhaalde tijdens de zitting opnieuw zijn beschuldigingen. Hij is van mening dat Van Egten achter al deze negatieve berichtgeving zit en dat Van Rijbroek helemaal niets te verwijten valt, maar heeft beloofd Van Rijbroek verder ‘onder controle’ te houden. Het rapport van Lumen Lawyers is door de rechtbank afgewezen als bewijs en daarom heeft Sanderink toegezegd, op voorstel van de rechtbank, daarnaast een aanvraag in te dienen voor een zogenaamd deskundigenbericht. Onder leiding van de rechtbank zal dan onderzoek gedaan worden naar alle zaken waarover Sanderink en Van Egten van mening verschillen. Zal er met de uitslag van dit onderzoek dan eindelijk een definitief einde komen aan deze slepende zaak?

 

Deze reportage is gebaseerd op publicaties in diverse media, openbare bronnen, gerechtelijke uitspraken en kamerstukken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Copyright 2020-2021 © actueelnieuws.org

logo

Tip de redactie!

Actueelnieuws.org werkt graag met jou samen aan mooie interviews en prikkelende artikelen. Heb je een tip of idee? Meld deze dan bij onze redactie.